مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: پریسا فانی, محمد رفیعی, نویدرضا مشایخی, خسرو میناوند, رضا شاه میرزایی
کلیدواژه ها : سوء هاضمه - آسپرين دوزكم - هليكوباكترپيلوري
: 32216
: 59
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: آسپرين و هليكوباكترپيلوري دو عامل مهم شناخته شده در ايجاد زخم پپتيك هستند. اين مطالعه بر آن است تا اثر متقابل اين دو عامل را درايجاد عوارض گوارشي بررسي كند. مواد و روش ها: گروه هدف شامل بيماراني بود كه با بيماري قلبي تحت درمان آسپرين دوز كم قرارداشتند. افرادي كه علايم سوء هاضمه داشتند در گروه مورد و افراد فاقد علامت در گروه شاهد قرار گرفتند. همزمان 5 سي سي خون جهت انجام تست الايزا آنتي بادي هليكوباكترپيلوري اخذ شد. از بيماران الايزا مثبت آزمون آلودگي به هيلكوباترپيلوري به عمل آمد. افراد آزمون مثبت در گروه هليكوباكتر مثبت و افراد الايزا منفي و آزمون منفي در گروه هليكوباكتر منفي قرار گرفتند. در پايان با محاسبه نسبت شانس ارتباط بروز سوء هاضمه با مصرف آسپرين و عفونت هليكوباكترپيلوري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: 129 نفر در گروه شاهد (سوء هاضمه منفي) و 71 نفر در گروه مورد (سوء هاضمه مثبت)، 72 نفر (36 درصد) آزمون مثبت و بقيه آزمون منفي بودند. 5/35 درصد بيماران مبتلا به سوء هاضمه بودند كه بين افراد آزمون مثبت و آزمون منفي با 001/0= pو54/6= ORاختلاف معنيداري وجود داشت. 43 بيمار علايم تشديد سوء هاضمه داشتند، 23 نفر از آنها مورد بررسي آندوسكوپي قرار گرفتند و20 نفر آنها مبتلا به زخم پپتيك شده بودند. از افراد مبتلا به زخم پپتيك 80 درصد هليكوباكتر مثبت بودند كه تفاوت معنيداري با گروه هليكوباكتر منفي داشت (86/8=OR، 001/0=p). نتيجهگيري: پيشنهاد ميشود كه بيماران مصرف كننده آسپرين طولاني مدت جهت كاهش عوارض گوارشي از نظر ابتلا به هليكوباكتر پيلوري و علايم باليني مورد غربالگري و درمان قرار گيرند.
نویسندگان: علی فانـی, مهدی بختیار, محمد رفیعی, ملیحه سندی, مرضیه حسینمردی, شیرین دهقان
کلیدواژه ها :
: 30093
: 8
: 0
ایندکس شده در :
زمینه و هدف: آلاینده های استنشاقی نقش مهمی در بیماری های ریوی دارند. این مطالعه با هدف بررسی سطح آلاینده های استنشاقی دی اکسید نیتروژن، دی اکسید گوگرد، منواکسید کربن در اراک (شهر صنعتی و آلوده) و خمین (غیر صنعتی و غیر آلوده) و تعیین چگونگی اثر آن بر عملکرد ریه در مقطع زمان اسپیرومتری انجام شد.روش بررسی: دو شهر اراک و خمین به ترتیب به ده و پنج منطقه تقسیم و آلاینده های استنشاقی دی اکسید نیتروژن، دی اکسید گوگرد و منواکسید کربن اندازه گیری شدند. همزمان به طور تصادفی در فصول مختلف سال 522 نفر از بالغ غیر سیگاری خمین و 547 نفر از اراک انتخاب و از آنان اسپیرومتری به عمل آمد و از شاخص کیفیت هوا (PSI=Poliution standard index) برای ارزیـــابی کیفیت هوا استفاده شد. میـانگین غلظت آلاینده ها و شاخص پراکندگی ظرفیت های ریوی با آزمون های آماری آنالیز رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: میانگینPSI اراک 54/14±83/101 و خمین 58/18±17/89 بود (05/0>P). حداکثر جریان بازدمی (PEF) و ظرفیت حیاتی فعال (FVC) در اراک به طور معنی داری کمتر از خمین بود (05/0P<). میانگین غلظت مونواکسید کربن (CO)، دی اکسید گوگرد (SO2) و دی اکسید نیتروژن (NO2) در اراک بالاتر از خمین بوده و این افزایش در مورد CO و SO2 معنی دار بود (001/0P<). در تعداد کل نمونه آلاینده های CO، SO2 و NO2 ارتباط معنی داری بین میانگین ظرفیت حیاتی VC (001/0P<) و FVC (05/0P<) با غلظت SO2 و PEF با NO2 وجود داشت (001/0P<). در اراک رابطه میزان پیش بینی شده FVC با غلظت CO معکوس و معنی دار بود (03/0P=). نتیجه گیری: با توجه به بالاتر بودن غلظت آلاینده های NO2، SO2 و CO در شهراراک نسبت به خمین تاثیر آلاینده های فوق بر شاخص های اسپیرومتری افراد سالم غیر سیگاری متفاوت می باشد. در اراک رابطه میزان پیش بینی شده FVC با غلظت CO معکوس و معنی دار بوده، لذا توصیه می شود که آلاینده های مذکور و منابع آنها سالیانه مورد پایش قرار گیرد.
نویسندگان: مسعود فاضلی, علی فانـی, جواد مرعشی
کلیدواژه ها : آرتيفکت - عصاره توت سياه - كلانژيو پانكراتوگرافي با تشديد مغناطيسي - ماده حاجب خوراکی
: 13492
: 33
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: استفاده از مواد كنتراست مناسب در بهبود كيفيت تصاوير تشخيصي، از اقدامات مفيد است. در اين مطالعه، به بررسي اثر آب توت سياه در pH بالا به كمك امپرازول در كاهش آرتيفكت ناشي از آب موجود در دستگاه گوارش فوقاني در تصاوير كلانژيوپانكراتوگرافي مغناطيسي پرداختهايم. روشكار: اين مطالعه به صورت كارآزمايي باليني يك سو كور قبل و بعد، با 34 بيمار انجام گرفت. پس از جلب رضايت كتبي و اعمال معيارهاي ورود و خروج، هر بيمار روز قبل از مطالعه دو عدد كپسول امپرازول 20 ميليگرمي مصرف كرده و با ناشتايي كامل، روز بعد مورد كلانژيو پانكراتوگرافي قرار گرفتند. 15 دقيقه پس از مصرف 300 سيسي آب توت سياه، از بيمار مجدداً گرافي به عمل آمد و كليشههاي مربوطه چاپ شد. سه راديولوژيست به طور جداگانه به ارزيابي كاهش آرتيفكت و كيفيت وضوح تصاوير پرداختند. در پايان ميانگين كاهش آرتيفكت در تصاوير قبل و بعد از مصرف آب توت سياه و ميزان وضوح تصاوير با هم مقايسه شد. نتايج: كاهش امتياز آرتيفكت ناشي از ترشحات گوارشي، قبل از مصرف آب توت سياه (37/0±97/2) و بعد از مصرف (78/0±89/2) تفاوت معنيدار آماري نشان نداد. همچنين وضوح تصاوير كيسه صفرا، آمپول واتر، مـجراي مشـترك كبـدي، مـجراي داخل كبـدي و سر پانكـراس تـغـيير معـنيدار نـداشت. افت وضوح تصوير در مجراي مشترك صفراوي وجود داشت(01/0=p ). در مورد تنه و دم مجراي پانكراس بهبود كيفيت مشاهده گرديد (به ترتيب 04/0=p و 03/0=p). نتيجهگيري: به نظر نميرسد آب توت سياه حاوي فلزات پارامگنتيگ كافي بوده و به عنوان كنتراست، باعث بهبود كيفيت تصاوير كلانژيوپانكراتوگرافي گردد.
نویسندگان: عبدالطیف معینی, علی چهره ای, پریسا فانی
کلیدواژه ها : واژه های کلیدی الکترومغناطیس - الکترولیز آلومینیوم - خون محیطی
: 34255
: 26
: 0
ایندکس شده در :
زمینه و هدف: نظریه بیماری زا بودن میدان های الکترومغناطیسی بر روی ساکنان و کارکنان مجاور این میدان ها بخصوص کارسینوژن بودن آنها مورد مطالعات زیادی قرار گرفته است. ولی نتایج آنها قطعیت نیافته و هنوز مناقشات زیادی در این مورد وجود دارد. این تحقیق به منظور بررسی اثر میدان های الکترومغناطیسی با شدت بالا بر شاخص های خون محیطی افرادی که بطور طولانی مدت (حداقل سه سال) در مجاورت این میدان ها بوده اند طراحی و اجرا گردید.روش بررسی: در یک مطالعه آینده نگر کارگرانی که در کارگاه الکترولیز کارخانه آلومینیوم اراک کار می کنند مورد بررسی قرار گرفتند. ابتدا با کمک گروه بهداشت صنعتی از قسمت های مختلف کارگاه الکترولیز گوس متری به عمل آمد و سپس دویست نفر از کارگران شاغل در کارگاه انتخاب و دویست نفر نیز از افرادی که در سایر قسمت ها شاغل بوده و در معرض میدان مغناطیسی نبودند با رعایت معیارهای ورود انتخاب شدند و هر دو گروه از نظر شرح حال، معاینه بالینی بررسی و پرسشنامه برای آنها تکمیل شد. سپس در دو نوبت به فاصله یکسال برای هر دو گروه CBC و شمارش پلاکت انجام شد. نهایتاً داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی (t مستقل) و نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: افراد دو گروه از نظر میانگین سنی و جنسی تفاوتی نداشتند. میانگین شاخص های خونی گروه مواجهه یافته در دو سال متوالی در رده گلبول های سفید، نوتروفیل ها، گلبول های قرمز، هموگلوبین، هماتوکریت و MCV بیشتر از گروه مواجهه نیافته بود (05/0p<). همچنین بین میانگین های موجود در رده مونوسیت ها با گلبول های قرمز، هموگلوبین و هماتوکریت تفاوت معنی داری در دو گروه مذکور در این پریود وجود داشت (05/0p<). با وجود این، در معاینه بالینی، در هیچکدام از دوگروه مورد مطالعه یافته بالینی که مؤید وجود آنمی، بدخیمی یا اختلال انعقادی باشد ملاحظه نگردید.نتیجه گیری: هر چند بین شاخص خونی گروه مواجهه یافته و مواجهه نیافته تفاوت های معنی دار وجود داشت ولی همه اندکس های خونی در محدوده نرمال بوده و یافته های غیر طبیعی دال بر بیماری های هماتولوژیک در این مطالعه بدست نیامد.